تبلیغات
عاشقان کربلا - کربلا
نوشته شده توسط : محمد علی احمدزاده

حر فرزند «یزید بن ناجیه ریاحی» منصوب به طائفه «بنی تمیم» مردی بزرگوار و با فضیلت بوده است. او قرآن را نزد «ابوعمران عبدالله بن عامر» آموخت. حر یكی از شخصیت‌های ممتاز، بزرگ قبیله و جزو سران كوفه محسوب می‌شده، در سال 60 هجری قمری عبیدالله بن زیاد او را به فرماندهی سی هزار نفر از نیروهای قبایل «تمیم و همدان» منصوب كرد. وی بعد از «ابن سعد» مهم‌ترین شخصیت سپاه كوفه در جنگ كربلا بود و مأموریت داشت كه راه را بر امام (ع) بسته و مانع حركت حضرت شود اما زمانی‌كه به سپاه امام (ع) رسید، اباعبدالله (ع) او و همراهانش را كه تشنه بودند، سیراب كرد در صورتی كه می دانست آن‌ها دشمن هستند. این جوانمردی امام (ع) باعث تحول روحی حر شد به طوری كه ابن سعد روز هشتم محرم او را از منطقه [ذوحسم] فرا خواند و از فرماندهی عزل نمود و به ناحیه دیگری در همان منطقه فرستاد. مدتی نگذشت كه حر تصمیم نهایی خود را گرفت و به بهانه آب دادن به اسب از سپاه ابن سعد جدا شد و به سپاه سیدالشهدا پیوست. هر چند فاصله‌ای كه او از سپاه ظلمت ابن سعد به سوی سپاه نور حسین (ع) پیمود، كم بود ولی فاصله‌ای بود به درازای ابدیت، و از راه شیطان تا راه خدایی. سرانجام قهرمان بزرگ و حماسه‌ساز كربلا توسط «ایوب بن مسرح» و كمانداران عمر بن سعد به شهادت رسید. او این گونه به ریسمان عشق الهی چنگ انداخت تا بتواند سرفراز در پیشگاه خداوند متعال ظاهر شود. حر دو مرتبه در زیارت رجبیه و یك مرتبه در زیارت ناحیه مقدسه به فیض سلام امام زمان (عج) نایل گشته است. پیكر مطهرش را گروهی از قبیله «بنی تمیم» یا مادرش، 7 كیلومتر خارج از شهر كربلا به خاك سپردند. (1)
1_ در مورد دفن سر مبارك حر گروهی بر این عقیده مانده كه سر شریف وی را كنار پیكرش به خاك سپرده اند و عده‌ای معتقدند در قبرستان باب الصغیر شام دفن شده است.




:: برچسب‌ها: کربلا ,
تاریخ انتشار : شنبه 23 آذر 1392 | نظرات ()